Een goed begeleid afscheid kan invloed hebben op het leven met verlies. Er wordt al snel gezegd dat het goed is voor de verwerking. Door de jaren heen is hier veel over geschreven. Een hiervan is het Handboek Rouw, rouwbegeleiding, rouwtherapie van Johan Maes en Harriëte Modderman.

In dit boek wordt het begrip rouw vanuit verschillende invalshoeken benaderd. Een van de citaten in dit boek is van Darian Leader: “Het cliché dat verlies verwerkt moet worden voor je verder kunt suggereert dat rouwen iets is waar je een streep onder kunt zetten. Wij krijgen vaak de aansporing om ons over het verlies ‘heen te zetten’, maar mensen die een geliefde hebben verloren of anderszins tragische verliezen hebben meegemaakt weten maar al te goed dat het er niet zozeer om gaat dat je je over een verlies heen zet en doorgaat met je leven, maar dat je een manier vindt om dat verlies te integreren in je leven. Leven met verlies, daar gaat het om”.

Rouwen is een gezonde reactie en ieder mens zal op een eigen manier hiermee omgaan. Iedere persoon heeft hierbij zijn eigen manier, eigen weg. In een enkel geval is professionele hulp en begeleiding bij nodig. Aandacht, erkenning en herkenning, het gezien en gehoord worden is belangrijk.

Bij uitvaartbegeleiding van het afscheid waarin rekening wordt gehouden met de gemoedstoestand rond een verlies, met het veranderde tijdsbesef en het vertraagde denken, kunnen mensen in contact blijven met zichzelf. In dit contact, met alle pijn en verdriet, is er ruimte voor het betrokken zijn bij het afscheid. Concreet wordt dit zichtbaar in rust, tijd nemen en in de dagen tussen overlijden en uitvaart alle beslissingen stap voor stap nemen. De uitvaartbegeleidster past zich aan bij de mens en bij de situatie. Een benadering die ondersteunt in het maken van overwogen, eigen keuzes.